🪷 Bijaksana

KEPALSUAN CINTA

Oleh S. Farikah

Malam melukiskan sejuta kesunyian dan kegelapan Yang seakan tiada letih menyela napas pagi Sang mentari di penghujung bumi Seperti itulah dirimu kasih. Kala cintaku perlahan lahan bersemi di relung hati Kini gugur bagai daun kering yang terhempas angin Kasih... Mengapa cintamu penuh kepalsuan, Dusta dan nista? Dalam sekejap kau buatku hanyut dalam Hangat dekapanmu Dalam sekejap pula kau bakar rasa cinta ini hangus tak bersisa Kasih dengarkanlah suara hatiku.. Aku bukanlah tisu Yang bisa kau pakai Dan kau buang kapanpun Namun aku hanyalah manusia Yang haus akan kasih cinta dan kesetiaan.