KEPALSUAN CINTA
Oleh S. Farikah
Malam melukiskan sejuta kesunyian dan kegelapan
Yang seakan tiada letih menyela napas pagi
Sang mentari di penghujung bumi
Seperti itulah dirimu kasih.
Kala cintaku perlahan lahan bersemi di relung hati
Kini gugur bagai daun kering yang terhempas angin
Kasih...
Mengapa cintamu penuh kepalsuan,
Dusta dan nista?
Dalam sekejap kau buatku hanyut dalam
Hangat dekapanmu
Dalam sekejap pula kau bakar rasa cinta ini hangus tak bersisa
Kasih dengarkanlah suara hatiku..
Aku bukanlah tisu
Yang bisa kau pakai
Dan kau buang kapanpun
Namun aku hanyalah manusia
Yang haus akan kasih cinta dan kesetiaan.