mencelakakan

men.ce.la.ka.kan Verba (kata kerja) (1) mendatangkan (menimbulkan) celaka; menyebabkan mendapat celaka: perpecahan dan percekcokan itulah yang telah mencelakakan kita; (2) menjerumuskan ke dalam kesengsaraan hidup: mana ada orang tua hendak mencelakakan anaknya